Voor het eerst gefietst van mijn gastgezin tot het kantoor. Best wel een eindje! En dan nog bergop en in de uitlaatgassen! Pff, niet echt gezond. Wat er hier ook uit die auto's komt, pure zwarte rook. Ik zet mijn zonnebril op puur tegen het stof, niet voor de zon want die komt er amper door door het stof. Gelukkig kan ik op het kantoor iets fris drinken.

Vanmorgen ben ik naar de mis geweest en ik moet zeggen, die was echt veel leuker dan de mis bij ons. Veel zingen, met klappen, trommels en dansen erbij, en iedereen doet mee. De kinderen dansen tijdens de zangmomenten vooraan rond het altaar. Als de preek van de priester te langdradig wordt gaan ze languit op de bank liggen en doen ze een dutje. Op het einde van de mis moeten de 'nieuwen' zich voorstellen. Wij dus zijn dus één voor één gaan rechtgestaan en hebben onze naam, vanwaar we komen en wat we hier gaan doen verteld. De mensen klapten dan telkens voor ons. Op het einde gaf zeker de helft van de kerk mij een hand en zeiden ze dat ik welkom was.

Vandaag heb ik een groepje Amerikaanse studenten ontmoet die hier voor een weekje waren. Ze hadden allemaal lange broeken aan, sprotschoenen en een t-shirt met kwart mouwen en ze verbleven in de chiefs palaze. De blanken die ik tot nu toe ontwoet heb zijn vooral Nederlanders of Amerikanen.

In de namiddag ben ik naar het festival in Tamale geweest. De chiefs van Tamale werden er geëerd door de bevolking en werden door massa's mensen begeleid in een grote stoet. Er werd veel getrommeld en er werd met geweren geschoten in de lucht. Toch pijnlijk voor mijn oren! Maar het was echt wel de moeite om erbij te zijn. De mensen trokken van ons foto's, we waren zelf een soort van attractie op het feest.

Na een moeilijke tocht terug tussen de massa wringend ben ik teruggeraakt in het kantoor. Ik was doodop en dan nog met de fiets terug naar mijn gastgezin! En ja, het feest was nog niet afgelopen dus zat ik vast achter een stoet mensen die achter de chief aan het lopen waren. Uiteindelijk ben ik en Danae er toch door geraakt.

Ik ben blij dat Danae haar gastgezin vlak bij is want zo kunnen we samen naar huis fietsen, zo in het donker is dat toch maar eng. Je ziet geen steek en die zwarte mensen zijn helemaal gecamoufleerd zo in het donker, dus plots duikt er voor je een fietser op en rechts houden dat doen ze niet.

De nachten hier zijn wel zwaar want je wordt vroeg wakker door de moskee. Nu zit er ook nog eens een haan bij mij op de koer die om het uur zijn keel open zet. Echt heel vervelend. Ik kan het geluid van een haan echt niet meer af.

Grappig weetje: één van de kinderen in mijn gastgezin vroeg of ik Justin Bieber ken. Ja, zelfs in Afrika is hij zeer begeerd bij de tienermeisjes!

Ook nog grappig: deze morgen weerklonk de muziek van Milow op de binnenplaats en hoorde ik dat één van de zoons alles mee aan het zingen was, terwijl deed hij zijn was.