Het compoundleven

Tot mijn grote vreugde zijn de rupsen verdwenen. Wel zijn er nog een aantal en die zijn op één of andere manier zwart geworden met heel veel haar, echt vieze beesten. (Zo werd ik eens ‘s nachts wakker van een zoemende mug en bij het zoeken hiernaar zag ik plots zo’n vieze rups op mijn net zitten, degoutant!)

De kakkerlakken in mijn hut zijn zich aan het uitbreiden heb ik het gevoel. Ik kom er steeds meer tegen en als ik iets verplaats kruipen ze razendsnel weg in een hoekje.

De spinnen worden ook met de dag groter. Ze hangen aan mijn plafond en heel af en toe besluit er eentje om eens naar beneden te kruipen. Zolang ze wat muggen willen vangen doen ze maar wat ze willen, want nu het regenseizoen is begonnen zijn de muggen in grote aantallen toegenomen. Ik word niet wakker van één mug die heen en weer vliegt langs mijn hoofd, nee, het is een waar zoem-concert rond mijn muggennet. Met honderden tegelijk zijn ze toertjes rond mijn muggennet aan het vliegen in de hoop ergens een gaatje te vinden. Wat ben ik dan blij om onder mijn muggennet te liggen dan! Enkel eruit kruipen om naar de wc te gaan is een hele beproeving want er wil wel eens een mug binnenglippen. Dan kan de lange zoektocht naar die ene mug echt wel lang duren. ’s Morgens zie ik de muggen één voor één mijn hut binnen vliegen en ja, ik sta vol muggenbeten. Tijdens het douchen of tijdens dat ik mij omkleed vreten ze mij levend op. En de stukjes lichaam dat tegen het muggennet aan komen te liggen zijn ook vol gestoken. Het enigste waar ik op kan hopen is dat er geen malariamug tussen zit!

De geiten willen ’s nachts ook wel eens een bezoekje brengen in mijn hut. Aangezien ik met mijn deur open slaap wegens de warmte hebben ze vrije toegang tot mijn hut. Wel een beetje eng om zo wakker te worden met een dwaze geitenkop naast je bed. Ze galopperen dan, vaak met een elegant bokkensprongetje, snel uit mijn hut.

Ook zit er ergens een krekel in mijn hut. Niets mis met die beestjes maar deze krekel wil vanaf dat ik in mijn bed lig en mijn zaklamp uit doe een heel krekelsymfonie aanslaan. En ja, dat geluid is echt wel luid zo vlak aan je oor. En het vangen van het beestje wil ook maar niet lukken. Gelukkig ben ik al zoveel lawaai gewoon, de moskee, de geiten, de radio’s, dat ik er wel doorheen slaap.

Je merkt wel dat ik altijd gezelschap heb in mijn hut en ik voel me nooit helemaal alleen.

Dagje Fuller Falls

Deze zondag een dagje teruggegaan naar de Fuller Falls om daar te gaan zwemmen en te gaan zonnen. Echt een hele mooie plek en geen enkele ziel in de omgeving te bespeuren. We hadden het paradijs dus voor ons alleen de hele dag!

We klommen op de waterval en zwommen in het water. Helemaal bovenaan kun je douchen onder de waterval, maar de druk van het water is enorm groot dus lang kan je er niet onder staan.

Het was een heerlijke relaxende dag, tot we de trotro terug moesten nemen. We moesten bijna twee uur wachten op een trotro en er waren heel veel mensen die nog naar Tamale moesten gaan die avond. Het was bijna letterlijk vechten om een ticket. De eerste trotro was direct vol en daar konden we niet meer bij, dan maar de tweede. Deze keer stond ik paraat met mijn geld aan het tafeltje van de ticketverkoper. Vanaf dat hij er terug aan kwam lopen stond ik recht en werd ik langs alle kanten geduwd door Ghanezen die ook een ticket wilden bemachtigen. Met wat ellebogenwerk stak ik het geld voor de tickets in het gezicht van de verkoper en riep “Four tickets!” En ja, toen hadden we dus onze vier tickets en konden we plaatsnemen in de trotro. Eerst moest ik mij nog een weg zien te banen uit de hysterische troep mensen die alsnog een ticket wilden.

Op de terugweg werd Jenny plotseling erg ziek. Ze was kotsmisselijk en gelukkig zat ze aan het raam want plotseling moest ze overgeven. Half uit het raam hangend terwijl ze de voorbijgangers onder kotste reed de trotro in een sneltempo verder. Het was echt zo erg voor haar maar tegelijkertijd ook weer grappig. Want de mensen zijn sowieso al verbaasd om blanken in een trotro te zien, laat staan om er eentje half uit het raam te zien hangen die aan het kotsen is.

Al bij al zijn we goed thuis geraakt en na een nachtje op het kantoor te hebben geslapen was Jenny er weer helemaal bovenop.