Deze week heb ik weer heel wat gedaan op de Kidz Active school. Ik heb weer bijlessen gegeven en ook een turnles waarbij de kinderen de dieren moesten nabootsen. Ik vond het leuk om te zien dat ze hierdoor de dierenbenamingen beter konden onthouden in het Engels. Op het einde deden ze de giraf, de olifant, de krokodil, de slang, de aap en de giraf na.

Ook hebben we samen weer een verhaal voorbereid voor de oudere kinderen. Ook hier is het Engels niet goed, maar de kinderen kunnen al wat meer begrijpen. Toch is het moeilijk om een verhaal op hun niveau te brengen en toch zo simpel te houden dat ze het echt goed begrijpen. We hebben gekozen voor het verhaal 'The big Orange spot'. We lezen het voor aan de hand van een poppenspel gemaakt uit papier. De bedoeling is dat de kinderen na het verhaal een tekening maken van het huis van hun dromen, bijvoorbeeld een huis met bloemen, lekker fruit of in hun lievelingskleur. Ik merkte dat de kinderen het vooral moeilijk vonden om zo vrij te mogen tekenen. Normaal gezien moeten ze iets overtekenen van het bord (= creative art) maar nu moesten ze uit hun hoofd zelf iets verzinnen wat ze op hun huis zouden tekenen. Ik liep rond en merkte dat ze heel veel aan het gommen waren en met een latje een perfect huis aan het tekenen waren. Ik vroeg dan waar zij van hielden, van bloemen? Of van bananen? Toen begonnen ze vaak bananen of bloemen te tekenen op hun huis. Anderen tekenden de vlag van Ghana op hun huis en veel kinderen deden dit dan na. Er waren wel kinderen die zelf iets tekenden uit hun hoofd, zoals speelgoed, een fiets, een auto, ... één iemand tekende allemaal geweren op zijn huis en zei 'I like guns'. We hebben alle tekeningen opgehangen aan een wasdraad in de klas. Het fleurde het lokaal helemaal op.

Op school mag er niet geslagen worden, wat in Ghana een uitzondering is want hier is het nog heel normaal dat je de kinderen slaat. De kinderen onderling slaan elkaar ook de hele dag door, ook in mijn gastgezin. Op school gebruiken de leerkrachten een 'cane', een tak zonder blaren. Ze gebruiken ze zogezegd niet maar toch wordt er geslagen, ondanks het verbod. Als we dit zouden merken moeten we dit melden aan de organisatie, maar de leerkrachten doen het in het geniep toch. Op een bepaald moment kwamen er twee kinderen van het schoolterrein gelopen om nieuwe takken te gaan halen. Ze trokken er drie van een boom en haalden er de blaren vanaf, toen gingen ze weer naar de klas.

De kinderen leren hier van jongs af aan te vechten voor hun leven. Ze leren dat ze moeten knokken willen ze zelf iets krijgen, al gaat het om eten, speelgoed of aandacht van een volwassene. Deze mentaliteit zit er helemaal ingebakken en wordt door de leerkrachten gestimuleerd doordat ze de 'losers' en de 'winners' aan te duiden in hun klas.

Zoals bij ons de regel geldt dat jongens geen meisjes slaan, slaan hier de jongens de meisjes constant. Soms gewoon uit het niets. Een harde wereld voor de meisjes hier!

De binnenmarkt

Ik ben naar de binnenmarkt geweest om stofjes te gaan kopen. Dat is een hele belevenis want als je onze markt al druk vindt wat moet je dan niet van deze hier vinden! Het doet me zo denken aan de markt in de Disneyfilm Aladin. Iedereen roept dat je iets bij hem/haar moet kopen, de standjes staan heel dicht op elkaar en er worden over de smalle weggetjes allemaal koopwaar af- en aangevoerd. Bijna alles is er te verkrijgen, voeding, nephaar, stoffen, teenslippers, ...

Ik heb er een stuk stof gekocht om er een broek of een rok van te laten maken. Ze hebben hier hele mooie stoffen in allerlei kleuren en motieven. Ghana is toch wel om hun mooie stoffen en kleren befaamd.

De was

De handwas hier is een hele opgave voor mij. Vaak komt het gastzusje of het buurmeisje mij helpen als ze mij zien klungelen. Zij doen het heel behendig en heel vlug, en er zit geen vlekje meer op! Mijn handen liggen al open nu 4 stuks, zij gaan door tot het einde. Ik zit ook op een krukje voor de emmers met water, maar zij doen alles rechtstaand en voorover gebogen. Ze zijn hier heel lenig, want moest ik zo 10 minuten staan, ik zou niet meer echt geraken van de rugpijn.

Ik vroeg ook eerst of ze niet liever zaten dan zo recht te staan, maar ik kreeg te horen dat zitten voor 'lazy people' was.

Internet

Ik heb nu ook internet aangeschaft via een stick. Nu kan ik thuis of op het kantoor ook op het internet wat handig is om voor school te werken. Maar het gaat nog steeds verschrikkelijk traag! Op het internetcafé betaal je per uur en kun je soms amper iets gedaan krijgen omdat het internet zo traag gaat of omdat de site ineens uitvalt. Heel vervelend. Thuis op het internet zitten verloopt al makkelijker, maar het is en blijft Afrika. De elektriciteit valt regelmatig uit en aangezien mijn laptop amper functioneert op de batterij is dit niet zo handig. Onlangs begon mijn laptop ook te flippen van de warmte, het scherm werd helemaal wazig en ik kon niets meer lezen of typen. Gelukkig ging het weer over, maar het was toch even paniek. Ik hoop dat mijn laptop het nog 4 maand volhoudt, want op het internetcafé krijg je moeilijk iets gedaan.

Het kleine geitje

Er is bij mij thuis een geitje geboren! De mama is gestorven dus het moet groot worden met de fles. Het is echt een mini-geitje, zo klein als een poes (en dan nog een kleine poes). Het is heel aanhankelijk, zeker aan Fatima, die voor het geitje zorgt. Het mekkert telkens als ze voorbij komt. Ik vroeg onlangs hoe het geitje noemde en na eventjes nadenken zei ze 'Her name is Esther'. Woehoew, er is een geit in Ghana die naar mij genoemd is!

Fatima is trouwens een meisje, 8 jaar, dat hier woont omdat haar ouders niet genoeg geld hebben om voor haar te zorgen en haar naar school te laten gaan. Ze gaat af en toe naar haar familie maar enkel om de zoveel maanden. Hard leven voor haar! Maar dit gebeurd heel veel in Ghana dat er kinderen vanuit de vergelegen dorpen in de stad door een welgesteld gezin worden opgevangen.