De volgende morgen stond ik op om 15u30 om de bus te halen die ons dan naar Tamale zou brengen. De bus zelf was echt een luxe tegenover het vliegtuig van de vorige nacht. Veel beenruimte, airco en een goed zicht op de buitenwereld. Het irritante was wel dat de radio vrij luid stond en dat de presentator heel de tijd aan het praten was, en als er een liedje werd gedraaid zong hij nog eens kattenvals mee! Ook de reclame is hier iets apart, ze prijzen het product aan en herhalen dan steeds hetzelfde telefoonnummer waarnaar je moet bellen indien je het product wil kopen.

Na meer dan 12uur het land te doorkruisen en toch op één of andere manier een comfortabele slaaphouding te vinden, en drie stoppauzes kom ik aan in Tamale. Daar worden we weer opgewacht, deze keer door Bash. Als we in de taxi stappen worden onze koffers, acht grote valiezen, in de koffer gepropt waardoor de koffer niet meer toe geraakt. Danae en ik die op de achterbank zitten houden langs binnen de rugzakken vast, in de hoop dat ze niet eruit zouden vallen.

Op kantoor is het echt wel gezellig. De geiten, de kippen en de hagedisjes lopen er rustig rond. De geiten gaan 's avonds terug naar hun baasje, maar overdag lopen ze allemaal vrij rond. Grappig om ze te horen mekkeren, echt alle soorten van mekkeren heb ik gehoord, en ja, er zit heel wat variatie in!

Echter uitslapen kan je hier niet doen, om 4u begint hier de moskee luidkeels te jammeren. Pfff, en vanaf dan kan je niet meer deftig inslapen.