Kidz Active School

Vanaf deze week ga ik samen met Jenny elke maandag een themadag organiseren in telkens een andere klas. Deze maandag hebben we in P2 de klas overgenomen want de leerkracht was ziek. Eerst deden we een beetje wiskunde waarbij de kinderen optelsommen moesten maken. Het gekke is dat zij dus niet verkort kunnen tellen en alles met hun vingers en tenen tellen. Bijvoorbeeld 5 + 7; ze tellen telkens hun vijf vingers plaats van te weten dat er sowieso vijf vingers zijn per hand en dat je dus gewoon verder kunt tellen vanaf vijf, en dit deden ze telkens opnieuw en opnieuw.

Na de speeltijd gingen we rond het thema ‘Kleuren’ werken. Alle kinderen kregen een kleur en moesten voorwerpen vinden met die kleur. Dan gingen ze het tekenen en op een groot blad plakken om tot één grote verzameling te komen. Het grote struikelblok was weer het Engels, de kinderen konden zich moeilijk uitdrukken en snapten soms de bedoeling van een opdracht niet. Ook was het vaak rumoerig en luisterden de kinderen moeilijk naar ons.

Op een bepaald moment kwam Sylvester binnen, het onderschoolhoofd, en noemde de namen op van de kinderen die hun schoolgeld niet betaald hadden. Zij moesten naar huis gaan en mochten pas terug komen als ze het geld hadden betaald. Toch wel hard voor die kinderen want zij kunnen er natuurlijk niets aan doen dat hun ouders moeten het geld niet betalen, sommigen gingen dan ook huilend naar huis.

Hierna konden we verder doen met onze activiteit. Op het einde kleurde iedereen een regenboog in en mochten ze die meenemen naar huis. Wat waren ze blij!

Het compoundleven

Nu het regenseizoen aan het beginnen is komt het meer en meer voor dat er stormen over Tamale razen. Alles begint mooi groen te worden en de koeien en geiten kunnen weer hun buikje rond eten met gras. Ik kan er zo van genieten als het eens wat frisser is of als het een bewolkte dag is, zo een beetje als het in België eindelijk eens een zonnige dag is, zo gelukkig maakt het mij.

Door de regen zijn er plots heel veel rupsen. En het erge is dat ze echt overal zijn. Met honderden kruipen ze rond over de grond. Ook in mijn compound en het vervelende is als ik buiten wil slapen dat ze op mijn muskietennet gaan kruipen. Gelukkig niet in mijn bed (al had ik daar wel nachtmerries over) maar het is zo degoutant om al die rupsen te zien en je trapt overal op ze zodat hun ingewanden overal verspreid liggen.

Gelukkig zitten ze nog niet in mijn hut, want moest dat het geval zijn dan verhuisde ik onmiddellijk. Maar het is ook niet zo gezellig om zo te liggen slapen tussen al die rupsen! Het erge was dat toen ik de volgende morgen mijn bed opruimde dat de onderkant vol met rupsen zat, zowel levende als geplette rupsen. Ik heb ze er één voor één af gehaald, niet zo simpel want ze haken zich helemaal vast in het net en ik heb mijn bed grondig laten wassen door de poetsvrouw van ons kantoor.

Ik moest er echt van walgen maar ik was zeker niet de enige. De rest van mijn gastgezin vond het ook alles behalve leuk! De kinderen hadden er zelfs schrik van. Toen ik ’s avonds terug was waren er geen rupsen meer en ook was de binnenplaats kraaknet schoon. Ik denk dat ze grote kuis hebben gehouden. Toen ik mijn matras buiten wilde leggen kwam mijn gastmoeder eerst nog een vegen onder mijn matras, zo lief! Ik heb dan ook beter geslapen maar moest midden in de nacht naar binnen verhuizen wegens een stortbui en onweer.

De volgende dag waren er weer zoveel rupsen door de regen. Pfff, dat ze maar vlug allemaal in een vlinder veranderen!